środa, 23 września, 2020

Zielony Chrystus

The Green Christ - malarstwo religijne Gauguina Zielony Chrystus to obraz wykonany przez Paula Gauguina jesienią 1889...
Edgar Degas O artyście

Najnowsze

Zielony Chrystus

The Green Christ - malarstwo religijne Gauguina Zielony Chrystus to obraz wykonany przez Paula Gauguina jesienią 1889...

Wielkie kąpiące się

Obraz Cezanne'a - Large Bathers Wystawienie obrazu olejnego 'Kąpiące się' Paula Cézanne'a nastąpiło po raz pierwszy w...

A Lunch on the Grass

Cezanne - Śniadanie na trawie Ta bardzo niewielka kompozycja przedstawia scenę lunchu młodych ludzi na łonie przyrody....

Portret Sisleya z żoną

Portret Sisleya - przyjaciela Maneta. Uważano przez długi czas, że na portrecie znajduje się...

O artyście

(Hilaire-Germain-Edgar de Gas,1834-1917)

Degas – francuski artysta tworzący dzieła malarskie, rzeźby, grafiki i rysunki. Jest uważany za jednego z impresjonistów, chociaż odrzucił to pojęcie i wolał się nazywać realistą. Wspaniały rysownik szczególnie zainspirowany tańcem, ponad połowa jego prac przedstawia tancerzy. Są one mistrzowskie w opisie ruchu, podobnie jak tematy związane z wyścigami i kobiece akty. Portrety są godne uwagi ze względu na psychologiczną złożoność i przedstawienie izolacji ludzi. Początkowo chciał zostać malarzem historii, do czego został dobrze przygotowany przez rygorystyczne szkolenie akademickie i uważną lekturę klasycznej sztuki. Mając trzydzieści lat, zmienił zainteresowania i poprzez przeniesienie tradycyjnych metod malarza historycznego na współczesną tematykę, stał się klasycznym malarzem współczesnego życia.

Degas - zdjęcie
Autoportret Degasa – zdjęcie z 1895 roku. (fragment)

Degas urodził się w Paryżu, we Francji, był najstarszym z pięciorga dzieci Celestyn Musson De Gas, Creole z Nowego Orleanu, i Augustin de Gas, bankiera. Rodzina była średnio zamożna. Jego matka zmarła, kiedy Degas miał trzynaście lat, po czym ojciec i dziadek mieli główny wpływ na jego młodzieńcze lata.

Młodzieńcze lata

W wieku jedenastu lat, Degas rozpoczął edukację w Liceum Louis-le-Grand. Ukończył je w 1853 roku. Degas zaczął malować bardzo wcześnie. W wieku osiemnastu lat, zmienił swój pokój na pracownię artysty, a w 1853 r. zarejestrował się jako kopista w Luwrze. Ojciec chciał, żeby syn poszedł do szkoły prawniczej i Degas zgodnie z planem zapisał się na studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Paryżu w listopadzie 1853 roku, ale wkładał niewiele wysiłku w naukę.

Tego samego roku w kwietniu, otrzymał dopuszczenie do udziału w Ecole des Beaux-Art. Studiował tu rysunek z Louis Lamothe, pod którego kierunkiem rozwijał się, w stylu Ingres. 1856 rok (lipiec), Degas udaje się do Włoch. Pozostaje tam przez kolejne trzy lata. W 1858 roku, podczas pobytu u rodziny ciotki w Neapolu, zrobił pierwsze szkice do wczesnego dzieła, ”The Bellelli Family” . Potem rysował i malował liczne kopie Michała Anioła, Rafaela, Tycjana i innych artystów renesansu. W przeciwieństwie do tradycyjnych praktyk, zazwyczaj wybierał z obrazu kawałek- szczegół, który przykuł jego uwagę, wtórne figury lub głowy które traktował jako portret..

Zmuszony do malowania

Louise Halévy czyta Degasowi ok.1895

Po wojnie, w 1872 roku, Degas przebywał dłuższy czas w Nowym Orleanie, gdzie mieszkał jego brat René i wielu innych krewnych . Zatrzymał się w domu wujka, Michel Musson, na Esplanade Avenue. Degas stworzył tam szereg prac, wiele przedstawia członków rodziny. Jedno z dzieł Degasa „Biuro bawełny w Nowym Orleanie” zwróciło uwagę we Francji i było jego jedyną pracą zakupioną przez muzeum w trakcie jego życia. Degas powrócił do Paryża w 1873 roku. W następnym roku zmarł mu ojciec, a podczas rozliczania majątku okazało się, że brat Degasa René ogromnie zadłużył firmę. Aby ratować dobre imię Degas był zmuszony sprzedać swój dom i kolekcję sztuki, którą odziedziczył. Zależny po raz pierwszy w życiu od dochodów ze sprzedaży prac, stworzył wiele wspaniałych dzieł w ciągu dziesięciu lat od 1874 roku.

Organizator wystaw

Rozczarowany Salonem, Degas połączył siły z grupą młodych artystów, którzy starali się zorganizować niezależną wystawę. Pierwsza z ich wystaw, które zostały szybko nazwane impresjonistycznymi odbyła się w 1874 roku. Impresjoniści zorganizowali następne siedem wystaw, ostatnią w 1886 roku. Degas miał wiodącą rolę w organizowaniu wystaw, i pokazał swoje prace we wszystkich, mimo trwałych konfliktów z innymi artystami w grupie. Miał niewiele wspólnego z Monetem i innymi pejzażystami, z których wyśmiewał się za malowanie na zewnątrz (wychodzenie w plener). Konserwatywny w swoich postawach społecznych, czuł odrazę do skandalu stworzonego przez wystawy, a także promocji i reklamy, których szukali jego koledzy. Z goryczą odrzucał etykietę impresjonistów, którą prasa stworzyła i spopularyzowała. Jego nacisk na nieimpresjonistycznych artystów takich jak Jean-Louis Forain, Jean-Francois Raffaelli w ich wystawach spowodował urazy w obrębie grupy. Przyczynił się do jej ostatecznego rozwiązania w 1886 roku.

Kolekcjoner i fotograf

Kiedy jego sytuacja finansowa poprawiła się dzięki sprzedaży własnej pracy, zaspokajał swoją pasję zbierania dzieł artystów, których podziwiał: starych mistrzów jak El Greco i tych współczesnych jak Manet, Pissarro, Cezanne, Gauguin i van Gogh.

Zdjęcie kobiety zakładającej pończochy – E.Degas

Ingres, Delacroix, Daumier – uwielbiani przez niego trzej artyści. Byli szczególnie dobrze reprezentowani w jego kolekcji. 
Pod koniec 1880 roku, Degas rozwinął również zamiłowanie do fotografii. Fotografował wielu swoich przyjaciół, często przy pomocy lampy, jak w podwójnym portrecie Renoira i Mallarme. Inne fotografie, przedstawiające tancerzy i akty, zostały użyte w celach pomocniczych do niektórych rysunków i obrazów Degasa. Z biegiem lat Degas został samotny, częściowo ze względu na przekonanie, że malarz nie może mieć żadnego życia osobistego. Sprawa Dreyfusa spowodowała dojście do głosu jego antysemickich skłonności . Zerwał ze wszystkimi swoimi żydowskimi przyjaciółmi. Renoir ubolewał nad jego kłótliwym charakterem, powiedział o nim: “Jakim stworzeniem był Degas! Wszyscy jego przyjaciele musieli go opuścić, byłem jednym z ostatnich, ale nie mogłem zostać do końca “.

Zaczął pracować w technice pasteli dopiero w końcu 1907 roku. Uważa się, że kontynuował tworzenie rzeźb jeszcze w 1910 roku, najwyraźniej przestał pracować w 1912 r., kiedy zbliżająca się rozbiórka jego długoletniego miejsca zamieszkania na rue Victor Massé zmusiła go aby przenieść się do mieszkania przy Boulevard de Clichy. Nigdy nie ożenił się i spędził ostatnie lata swojego życia, prawie ślepy, niespokojnie, wędrując po ulicach Paryża. Zmarł we wrześniu 1917 roku.

Osobowość i polityka

Degas wierzył, że “artysta musi żyć samotnie, a jego życie prywatne musi pozostać nieznane”, wiódł pozornie spokojne życie. W towarzystwie był znany z dowcipu, który często mógł być okrutny. Został określony jako ” stary mruk” przez pisarza George Moore, i rozmyślnie pielęgnował swoją reputację jako mizantropijnego kawalera. Głęboko konserwatywny w swoich poglądach politycznych, był przeciwny wszystkim reformom społecznym i nie podziwiał wynalazków technologicznych, takich jak telefon. Chociaż Degas namalował wiele tematów żydowskich 1865/70, w połowie 1870 okazał się antysemitą.

Jego malarstwo z 1879 roku jest powszechnie uważane za silnie antysemickie. Rysy twarzy bankiera zaczerpnięte są bezpośrednio z antysemickich karykatur szerzący się w Paryżu w czasie. Sprawa Dreyfusa, która podzieliła Paryż od 1890 do początku 1900 wzmocniła jego antysemityzm. W połowie 1890 roku zerwał stosunki ze wszystkimi swoimi żydowskimi przyjaciółmi. Publicznie wypierał się swojej poprzedniej przyjaźni z żydowskimi artystami i nie w korzystał z usług modeli o tym pochodzeniu. Pozostał antysemitą i członkiem antysemickiej grupy “anty-dreyfusiści” aż do śmierci. 

Reputacja

W ciągu swego życia, publiczny odbiór prac Degasa wahał się od podziwu do pogardy. Jako obiecujący artysta w stylu konwencjonalnym, Degas miał kilka obrazów przyjętych w Salonie pomiędzy 1865-1870. Prace te otrzymały pochwały od Pierre Puvis de Chavannes i krytyka Castagnary. Wkrótce połączył siły z impresjonistami, odrzucił sztywne zasady, sądy i elitaryzm z Salonem. Podobnie jak Salon i opinia publiczna początkowo odrzucili eksperymentalizm impresjonistów. Prace Degasa były kontrowersyjne, ale budziły podziw ze względu na rysunek . Jego ‘La Petite Danseuse de Quatorze Ans’ lub ‘Little Dancer of Fourteen Years’, które przedstawiał na szóstej wystawie impresjonistów w 1881 roku, były prawdopodobnie jego najbardziej kontrowersyjnymi dziełami. Niektórzy krytycy potępili je, jako “przerażającą brzydotę”, inni widzieli w tym “rozkwit”. 

Dla zestawu pasteli przedstawiających akty, które Degas pokazał na ósmej wystawie impresjonistów w 1886 roku – ogólna reakcja była pozytywna i zachwalająca. 

Reasumując: ważny artysta za życia, współcześnie jest “jednym z założycieli impresjonizmu”. W swojej pracy przekroczył wiele stylistycznych granic. Jego udział z innymi głównymi postaciami impresjonizmu, wspólne wystawy, dynamiczne obrazy i szkice z codziennego życia, śmiałe eksperymenty kolorystyczne, pozwalają w końcu związać go z impresjonizmem jako jednego z największych artystów. Jego obrazy, pastele, rysunki i rzeźby są znaczącymi pracami w wielu muzeach. Chociaż Degas nie miał formalnych uczniów, bardzo wpłynął na kilku ważnych malarzy. Jego wpływ widać u Jeana-Louisa Foraina, Mary Cassatt i Waltera Sickerta, jego największym wielbicielem mógł być Henri de Toulouse-Lautrec.

Latest Posts

Zielony Chrystus

The Green Christ - malarstwo religijne Gauguina Zielony Chrystus to obraz wykonany przez Paula Gauguina jesienią 1889...

Wielkie kąpiące się

Obraz Cezanne'a - Large Bathers Wystawienie obrazu olejnego 'Kąpiące się' Paula Cézanne'a nastąpiło po raz pierwszy w...

A Lunch on the Grass

Cezanne - Śniadanie na trawie Ta bardzo niewielka kompozycja przedstawia scenę lunchu młodych ludzi na łonie przyrody....

Portret Sisleya z żoną

Portret Sisleya - przyjaciela Maneta. Uważano przez długi czas, że na portrecie znajduje się...

Spis prac